Considering the marvelous complexity of the human soul, it may sound grotesque to even make an attempt to discern patterns in what our reactions to other people’s diagnoses can be.
Имајќи ја предвид чудесната комплексност на човековата душа, се чини гротескен и самиот обид да се утврди некаков ред во тоа какви сè можат да бидат нашите реакции на туѓите дијагнози.
Therefore, the subject of this text will be the different ways in which I deal with the diagnosis, with an emphasis on what I call “on the natural flow of things.” So, I write about myself, about my way of seeing things, about my “new vocabulary”, (I write and discover along the way) and I would be glad if what I write inspires others.
Tема на овој текст се различните начини на кои се соочувам со дијагнозата, со акцент на дејствување според она што го нарекувам „по природниот тек на нештата“. Значи, пишувам за себе, за моето гледање на нештата, за мојата „шема“, за мојот нов „речник“, (пишувам и патем откривам) и би ми било мило ако напишаното инспирира други.
Македонски With the laptop in his hands, he stepped out of his apartment on the top floor of the building and with three big steps he found himself out in the open, on the common terrace on the roof. He sat down on one of the two chairs next to the plastic table and he […]
English Со лаптопот в раце, излезе од станот на последниот кат од зградата и со три чекори се најде под отворено небо, на плочникот од покривот. Седна на едно од двете столчиња крај пластичната маса и погледна околу себе. Набрзо треба да започне онлајн пловидба со една пријателка и сака да провери дали е сè во […]
Пред нешто повеќе од три недели, на 23, 24 и 27 јуни, во дворот на кафе-книжарницата „Буква“ во Скопје, по иницијатива и во организација на издавачката куќа „Готен“ од Скопје се одржа „Преводот како движење меѓу културите“, настан посветен на книжевниот превод.
Реобмислување и сублимирање на фрагментираното минато што се води од една, навистина, благородна стремеж – испишување на реалноста што, честопати, може да биде необична и себеиспишување што, секогаш, мора да биде комплексно и трауматично.
„Пет приказни од целиот свет на Живко Грозданоски е замислена како еден вид „светска антологија“ на исклучителни приказни, кои традиционално настануваат во загадочните механизми на народното творештво.“
Кога ќе се сретнат македонското ‘не’, грчкото ‘ναι’ и англиското ‘nay’, ризикот е огромен. Како во комедија на забуни, потврдувањето лесно преминува во негирање, а сигурноста во сомнеж. Разбирањето во не-ναι-nay-доразбирање. Но не и тука.
